امروز اول دیماه است که از 1738 سال پیش از میلاد " دی گان" و " خور روز " نامیده شده است که به زعم ایرانیان باستان روز تولد دوباره خورشید پس از بلند ترین شب سال بوده است. این سال را یک تقویم ویژه که پارسیان هند ( زرتشتیان ایرانی که پس از حمله عربان در سده هفتم میلادی جلای وطن کردند و به هند رفتند و در آنجا ماندگار شدند) به دست داده است.ایرانیان باستان که با نگرانی از طولانی بودن شب و ترس از باز نیامدن خورشید تا سپیده دم در کنار یکدیگر بیدار می نشستند و خود را سرگرم می کردند تا اندوه ظلمت را فراموش کنند روز پس از آن شب (یکم دی ماه ) را که « خور روز » و « دی گان - بمانند مهرگان » می خواندند به استراحت می پرداختند و تعطیل عمومی بود . در این روز عمدتا به این لحاظ از کار دست می کشیدند که نمی خواستند احیانا مرتکب بدی کردن مخصوصا دروغ گفتن شوند که ارتکاب هر کار بد ، ولو کوچک را در روز تولد خورشید گناهی بسیار بزرگ شمرده می شد. آیین های شب یلدا ( شب چله - طولانی ترین شب سال) از چهار هزار سال تا به امروز تقریبا به همان صورت در ایران زمین - صرف نظر از مرزبندی ها تحمیلی - هر سال برگزار می شود.
    « خور روز ، یکم دی ماه » در ایران باستان درعین حال روز برابری انسانها بود . در این روز همگان از جمله شاه لباس ساده می پوشیدند تا یکسان به نظر آیند و کسی حق دستور دادن به دیگری را نداشت و کارها داوطلبانه انجام می گرفت ، نه تحت امر . در این روز جنگ کردن و خونریزی ، شکار ، و حتی کشتن گوسفند و مرغ هم ممنوع بود.
    یکی از آیین های ویژه " دی گان " این بود که ایرانیان در این روز در برابر درخت سرو که به آن به چشم مظهر مقاومت در برابر تاریکی و سرما می نگریستند می ایستادند و قول می دادند که تا سال بعد دست کم یک نهال سرو دیگر کشت کنند ، و جنبش های حفظ محیط زیست که از قرن بیستم در همه بپاخاسته اند از این کار ایرانیان باستان تمجید فراوان می کنند و به منش آنان احترام می گذارند. کشت درخت سرو اینک دارد عادتی جهانی می شود.
    باید دانست که زبانشناسان واژه day به معنای روز را گرفته شده از دی ماه ایرانیان می پندارند.

22 دسامبر سال 247 میلادی در« خور روز »، زادروز خورشید و روز نویدهای بزرگ ، تیرداد یکم دومین شاه ایران از دودمان اشکانیان در شهر صد دروازه ( دامغان ) بر تخت پادشاهی نشست و به مردمی که در این مراسم شرکت کرده بودند اطمینان داد که تا روزی که همه عوامل بیگانه ( سلوکی ها ــ جانشینان اسکندر ) را به دریای مرکزی ( مدیترانه) نریزد آرام نخواهد گرفت. پس از این مراسم، تیرداد در همان روز نیرو به هیرمانیا ( گرگان ) فرستاد تا فرماندار آنجا را که شنیده بود با سلوکیها تماس گرفته تنبیه کنند که این دستور اجرا شد.
     اشک اول سر دودمان اشکانیان شهر «نسا» را پایتخت خود قرار داده بود و در طول حکومت خود در نزدیکی آن، شهر تازه ای ساخت که به نام او «اشک آباد» نامیده می شود که اینک پایتخت جمهوری ترکمنستان است. معلوم نیست که از چه زمان این نام در ایران « عشق آباد » تلفظ می شود. تزارها که در قرن 19 مناطق شمالی و شمال شرقی خراسان را ضمیمه قلمرو خود کرده بودند خواهان رواج این تلفظ نادرست در ایران بودند تا توده های ایران متوجه سابقه تاریخی این شهر نشوند. در همان قرن انگلیسی ها هم نقاط شرقی خراسان از جمله حاکم نشین قدیمی آن شهر هرات را از ایران جدا کردند تا روسها به سوی هند پیشروی بیشتری نکنند!.

در اوج مرافعات مشروطه خواهان و مخالفان حکومت پارلمانی و قهر و آشتی ناصر الملک (نایب السلطنه ) با مجلس و لشکر کشی سالار الدوله پسر مظفرالدین شاه و مدعی سلطنت به کرمانشاه ، روسها رقیب استعماری سرسخت انگلیسی ها از خرابی اوضاع سوء استفاده کردند و از 22 دسامبر سال 1911 ( یکم دی ماه 1290 خورشیدی ) در بسیاری از شهرهای منطقه تحت نفوذ شان به قلع و قمع مخالفان خود و هواداران انگلستان دست زدند ؛ در تبریز عده ای را به دار کشیدند و چند تن دیگر را به تنور افکندند به گونه ای که معاون والی ایالت ( معاون استاندار ) و فرمانده پادگان تبریز از ترس جان به کنسولگری انگلستان پناهنده شدند . در مشهد و رشت روسها زمام امور را خود به دست گرفتند. در این گیر و دار، در تهران هم ناصر الملک مجلس را منحل کرد و چون نمایندگان حاضر به خروج از ساختمان بهارستان نبودند به نظمیه ( پلیس تهران ) متوسل شد و رئیس پلیس پس از اخراج نمایندگان از ساختمان ، بر در ورودی مجلس یک قفل بزرگ زد و....

تصویب نامه شماره 44265 شورای وزیران مبنی بر اجرای قانون مصوب 19 خرداد 1370 مجلس شورای اسلامی به وزارت علوم و آموزش عالی ابلاغ شد ، ولی اجرای آن دیری نپایید. طبق این قانون ، به دانشجویان فارغ التحصیل دانشگاههای خارج که مدرک تحصیلی فوق لیسانس و بالاتر دریافت کرده باشند و مدرک آنان به تصویب برسد اجازه وارد ساختن یک دستگاه خودرو سواری با خود با استفاده از تسهیلات گمرکی داده شده بود. فارغ التحصیلان ایرانی دانشگاههای خارج که از طریق سفارتخانه های ایران از این قانون آگاه شده بودند با اشتیاق و امیدواری راهی ایران شدند و پس از عبور از پیچ و خمهای اداری مدارک تحصیلی شان را به تایید رساندند . صدها تن از آنان پروانه وارد ساختن اتومبیل خود را به دست آوردند که وزارت بازرگانی اواسط سال 1371 اجرای قانون را متوقف ساخت!. با این تصمیم، اتومبیل بسیاری از دارندگان این پروانه ها در گمرکات متوقف ماند . برخی به مجلس مراجعه کردند که به آنان گفته شد قانون به قوت خود باقی است و اگر دولت هم لغو آن را بخواهد و مجلس موافقت کند عطف به ماسبق نمی شود و پروانه های صادره تا ابدالدهر معتبر خواهد بود . ولی وزارت بازرگانی به اشاره بانک مرکزی زیر بار نرفت و کمیسیون اصل 90 هم که به آن شکایت شده بود موفق به حل مسئله نشد . قضیه تا دیوان عدالت اداری و مطبوعات هم کشانده شد . بازهم « بورو کراسی » مقاومت کرد. یکی از دارندگان چنین پروانه ای که با اتومبیل خود از مرز بازرگان باز گردانده شده بود به روزنامه های چاپ آمریکا مقاله داده و با گفتن داستان سفر از آمریکا تا مرز بازرگان و رها ساختن اتومبیل دلبند در ترکیه ، از خسارت سنگینی که از این رهگذر به او وارد آمده بود ناله سرداده بود ، اما ....
 

بیست ویکم دسامبر سال 1917 داستان نگار آلمانی هنریک بول Heinrich Boll به دنیا آمد، 68 سال عمر کرد و در سال 1972 برنده جایزه ادبی نوبل شد. او در داستان نویسی، نگارش داستانهای کوتاه و مقاله مهارت فراوان داشت. هنریک در نوشته های خود رنج ها و سختی ها آلمانی را در جریان جنگ جهانی دوم و پس از این جنگ به خوبی تشریح کرده است. داستانهای معروف او عبارتند از: دلقک ، احترام از دست رفته کاترینا بلوم، طبل نازک، قطار سر وقت بود، ارواح و ....
     وی با این که تحصیلات کلاسیک آن چنانی نداشت در گفتاری در سال 1980 تعریف جالبی از داستان و داستان نگاری و اهمیت آن را و این که هنر نویسندگی و اوج تفکر و تخیل است به دست داده و به طلوع و درخشش داستان نگاری در میان بعضی ملل و انحطاط و زوال آن در کشورهای دیگر اشاره کرده است. بول که در 1985 فوت شد گفته است که در کشورهای اختناق عقیده و بیان که دولتهای حتی به زبان داستان، حاضر به تحمل انتقاد و شنیدن ضعفها و کمبودها نیستند داستان نویسی عشق و سکس و ... رواج می یابد، زیرا که داستان نگار نمی تواند هنر خود را برای مدتی طولانی محبوس سازد و اگر چنین داستانهایی بدآموزی تلقی شده اند، گناه از نویسنده نبوده است. « بول » داستان نگاری را نیازمند به حمایت و تشویق ملی ( دولت ـ جامعه ) دانسته و گفته است: با این که «پاسترناک» با نوشتن یک داستان چهره شوروی را خراب کرد وی را از محله زیبای نویسندگان در حومه مسکو و مقرری قابل ملاحظه اش محروم نکردند. دولتها باید ملاحظه احوال نویسندگان داستان را داشته باشند و اسپانسری آنان را برعهده گیرند تا این هنر ادبیات ترقی و پیشرفت کند.
    

ترکان عثمانی که از دیر زمان در آناتولی مستقر شده بودند 22 دسامبر سال 1438 میلادی به بسفور و پشت دیوارهای قسطنطنیه رسیدند ،ولی 15 سال طول کشید تا این شهر را تصرف کردند .
    تصرف قسطنطنیه در سال 1453 صورت گرفت که آغاز قرون جدید و دوره ای دیگر از تاریخ است .
     فاتح قسطنطنیه نام این شهر که تا قرن هفتم یایتخت شرقی روم و روم شرقی بود و از آن پس به مرکز حکومت بیزانس تبدیل شده بود اسلامبول گذارد و امپراتوری بزرگی به وجود آورد که اروپائیان را به جنبش شدید و رقابت و پیشرفت واداشت .

لشکر 82 هوابرد آمریکا که به دستور جورج بوش ( پدر ) به منظور پایان دادن به حکومت مانوئل نوریه گا رئیس قوه مجریه پاناما و دستگیری و انتقال او به آمریکا جهت محاکمه ، به خاک پاناما اعزام شده و از بیستم دسامبر 1989 با کمک 12 هزار نظامی آمریکایی مستقر در منطقه کانال پاناما تعرض خود را آغاز کرده بود در پایان سومین روز عملیات ( 22 دسامبر 1989 ) به مقاومت نظامیان پاناما یی پایان داد ولی نوریه گا به سفارت واتیکان پناهنده شده بود که بعدا بیرون آمد و تسلیم شد، چهارم ژانویه به آمریکا منتقل و به زندان محکوم گردید و هنوز در زندان آمریکا بسر می برد. وی که قبلا با کمک آمریکا به قدرت رسیده بود بعدا حاضر نشده بود که به خواست آمریکا گردن نهد و به مخالفان مسلح دولت کمونیست نیکارا گوئه معروف به « کنترا » کمک نظامی بدهد. در آمریکا ، نوریه گا را متهم به همکاری با قاچاقچیان مواد مخدر کرده بودند. در عملیات نظامی آمریکا در پاناما نزدیک یه ششصد پانامایی از جمله 301 غیر نظامی کشته شدند. در این عملیات 23 نظامی آمریکایی هم جان خود را از دست دادند.

14 روز پس از تصمیم بوریس یلتسین ، شوشکویچ و کرافچوک سران جمهوری های روسیه ، اوکراین و بلاروس در یک محفل خصوصی در استراحتگاه « بلوژفسکایا » واقع در بلاروس دایر بر انحلال اتحاد جماهیر شوروی ، 21 دسامبر 1991 سران 11 جمهوری از اعضای این اتحادیه در نشست خود در پایتخت کزاخستان تصمیم آن سه تن را پذیرفتند! و این جمهوری ها به صورت یک جامعه مشترک المنافع در آمدند.

چهار روز بعد ( 25 دسامبر ) یلتسین رئیس جمهوری روسیه در کاخ کرملین با گورباچف رهبر وقت شوروی ملاقات کرد و او را از این تصمیم آگاه ساخت و گفت که دیگر سمتی ندارد . اندکی بعد گورباچف در یک نطق کوتاه تلویزیونی گفت که با انحلال شوروی به این صورت نمی تواند موافق باشد ولی چون در برابر عمل انجام شده قرار گرفته است چاره دیگری ندارد !. به این ترتیب یک امپراتوری بزرگ تاریخ با آن همه دندان اتمی ـ موشکی ، دهها هزار تانک ، صدها زیردریایی و پیشرفتهای فضایی همانند برف بر شیروانی داغ ذوب شد و از میان رفت، بدون این که رفراندم برگزار و نظر مردم اتحادیه استعلام شده باشد. 81 درصد مردم بلاروس در آستانه « تصمیم سه گانه در محفل خصوصی بلوژفسکایا » ، در یک رفراندم به ادامه حیات شوروی رای داده بودند. چند ماه پیش از آن هم ، پارلمان کل جمهوریها وضعیت دیگری را تصویب کرده بود. رئیس جمهور آمریکا برای تشکر از اقدام شوشکویچ با وی ملاقات کرد. قبلا هم یلتسین دو بار از آمریکا دیدن کرده و در کنگره این کشور به ایراد نطق پرداخته و مورد پذیرایی گرم قرار گرفته بود. قبلا نظر داده بودند که حتی با خروج حزب کمونیست از قدرت و تعدیل سوسیالیسم ، انحلال شوروی با انسجامی که در آن مشاهده می شد امکان پذیر نخواهد بود.

با فروپاشی شوروی که معمای آن هنوز حل نشده است ، در جهان نظمی نو برقرار شده که در طول تاریخ مشابه آن مشاهده نشده بود. به نظر می رسد که اشغال نظامی عراق و مداخله غرب در انتخابات اوکراین، این نظم را لرزان ساخته و به نقطه پایان نزدیک ساخته است.
     بسیاری از روسها و کارشناسان امور حقوقی عقیده دارند که ضرورت داشت برای انحلال اتحاد جماهیر شوروی به رفراندوم و دست کم پارلمان اتحادیه مراجعه می شد و ایراد گرفته اند که سران این جمهوری ها قانونا اختیار انحلال نداشتند و تنها برای افزایش قدرت شخص خود و احیانا تحت نفوذ و وعده های خارجیان با این عمل موافقت کرده بودند.

دومای روسیه در زمان حکومت یلتسین، انحلال شوروی را به آن صورت ( بدون همه پرسی عمومی ) عملی غیر قانونی خواند و در این زمینه یک طرح قانونی تصویب کرد که یلتسین از امضای آن خودداری ورزید و مصوبه همچنان روی میز کرملین است.
     با این که همه بازیگران نماشنامه انحلال در قید حیاتند؛ هنوز یک در صد حقایق مربوط به این بزرگترین رویداد تاریخ معاصر روشن نشده است! .
    اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در 20 دسامبر سال 1922 از مناطق تشکیل دهنده امپراتوری روسیه به وجود آمده بود و خطوط مرزی جمهوری ها که بارها تغییر یافته بود جدی و طبیعی نبود.
     اتفاقا کار ساختمان کاخ کرملین هم که باعث تاسیس روسیه شد در دسامبر سال 1339 میلادی آغاز شده بود .
    

نظر سنجی از آمریکاییان درباره پرزیدنت جورج بوش ، یک هفته پس از دستگیری صدام حسین(20 دسامبر 2003) که به سفارش شبکه تلویزیونی سی بی اس و نیویورک تایمز انجام شد نشان می دهد که محبوبیت بوش از 50 درصد به 58 درصد افزایش یافته است . از مقایسه این « درصد ها » چنین بر می آید که دست کم هشت درصد آمریکاییان لشکر کشی به کشور دیگر بدون تصویب سازمان ملل ، اشغال نظامی و دستگیری و بازداشت رئیس آن کشور را که هنوز هوادارانی دارد که از مقاومت مسلحانه دست برنداشته اند تایید می کنند!.

چارلز شیفر رئیس واحد راهنمایی و رانندگی پلیس شهر چساپیک آمریکا که قبلا در طول 33 سال پلیس بودنش صدها بار در تلویزیون محل به اتومبیلرانان اندرز داده بود که پس از مصرف الکل رانندگی نکنند و نیز در صورت تخلف، در برابر پلیس دست به مقاومت نزنند ، دو روز پیش خود این دو اندرز را نقض و نه تنها پس از مصرف الکل رانندگی کرد بلکه به دستور مامور هم که باید از او آزمایش تعیین میزان الکل بعمل آید تسلیم نشد و با این عمل یک خبر قابل تامل برای رسانه ها ساخت که ضمن انتشار آن به ضعف بشر از این دست هم اشاره کنند. گزارش دستگیری شیفر 19 دسامبر 2003 در روزنامه آمریکایی "ویرجینی ان پایلوت " انتشار یافته بود.

درباره مصاحبه عمومی 20 دسامبر 2004 جورج بوش رئیس جمهوری آمریکا نوشته اند که وی تلاش کرد که از ولادیمیر پوتین و اقدام های تازه او ( تمرکز اختیارات در کرملین ، چند مورد با لحن خشن خطاب کردن آمریکا، مسافرتهای پی در پی به کشورهای دیگر برای یافتن دوست و متحد و ...) انتقاد نکند و پاسخ به پرسشها را به بیان این جملات که با هم مناسبات شخصی حسنه دارند و در جریان دیدار ماه فوریه 2005 از اروپا با او هم ملاقات خواهد داشت بسنده کند.
    بوش در این مصاحبه برای نخستین بار اعتراف کرد که برنامه آموزش نظامی عراقیان موفقیت آمیز نبوده است و اظهار تاسف کرد که نظامیان عراقی به محض رو به رو شدن با آتش دشمن و خطر فرار می کنند. هدف این آموزش این بوده است که 125 هزار نظامی عراقی برای حفظ امنیت داخلی این کشور آماده شود که هنوز تحقق نیافته است. این بیان پرزیدنت بوش چنین تفسیر شده است که نظامیان آمریکایی برای مدتی طولانی در عراق باقی خواهند ماند.
    مطلب دیگر از مصاحبه بوش که تفسیر شده است این موضوع بود که گفته بود انفجارهای اتومبیلی و حملات دیگر، بر روحیه عراقی ها اثر منفی گذارده است و هدف مخالفان هم همین بوده که عراقی ها نگران و لرزان باشند. بوش قبول کرد که ادامه این حملات و خرابکاری ها که خبر و تصویر آن هرشب از شبکه های تلویزیونی آمریکا
    پخش می شود باعث ایجاد تردید در بینندگان این اخبار شده است.
    درباره این مصاحبه نوشته شده اند که جورج بوش در قبال برنامه های اتمی ایران و کره شمالی ملایمتر از گذشته سخن به میان آورده و در مورد ایران گفته بود که چون آمریکا مناسبات سیاسی خود با ایران را قطع کرده، متکی به تماس دیگران با این دولت است که مشغولند، ولی درباره مداخله در اوضاع عراق به ایران و سوریه اخطار کرده ایم و در اینجا این اخطار را تکرار می کنم و انتظار دارم که این کلام من به گوش این دو کشور برسد و به جریان و چگونگی برگزاری انتخابات عراق احترام بگذارند.
    سناتور وارنر رئیس کمیسیون نیروهای مسلح سنای آمریکا هم دو روز پیشتر از پرزیدنت بوش در باره ضعف نظامیان عراقی گفته بود: در دیدار اخیر از عراق متوجه شدم که نظامیان تازه عراقی که ما آنان را تعلیم داده ایم از لحاظ موثر بودن در پایین ترین سطح قرار دارند، در فهرست های دریافت دستمزد ماهانه 114 هزار نفرند، ولی در عمل ....
    مصاحبه یک ساعته جورج بوش یک روز پیش از وقوع انفجار انتحاری در اردوگاه نظامیان آمریکا در شهر موصل عراق صورت گرفت که ضمن آن دست کم 18 آمریکایی کشته و بیش از 50 تن دیگر مجروح شدند. انفجار هنگام صرف ناهار صورت گرفت.
    

دلار آمریکا 20 دسامبر 2004 بازهم در برابر یورو و ین تنزل کرد و تا غروب 21 دسامبر در همین حد بود یعنی هر «یورو» با یک دلار و 347 هزارم دلار معامله می شد. دلار در دو سال گذشته در برابر « یورو » تقریبا پنجاه درصد و در برابر «ین» نزدیک به 26 درصد ارزش خود را از دست داده و به همین گونه در برابر پاوند انگلستان و پولهای عمده دیگر. دلایل این سقوط؛ کسری بودجه آمریکا( در سال 2004 برابر با 413 میلیارد دلار ) و وجود بیش از حد اسکناس دلار در دست کشورهای دیگر است. کشورهای فروشنده نفت که محصول خود را بر پایه دلار عرضه می کنند نیز از این رهگذر متحمل زیان می شوند.

چهار ماه پس از براندازی 28 مرداد، بیست و نهم آذر 1332 ( دسامبر 1953 )نشست شرکتهای نفتی و کارشناسان مربوط که در لندن برای بررسی سرنوشت نفت ایران برگزار شده بود! به کار خود پایان داد و از دولت انگلستان خواست: اینک که دولت دکتر مصدق ساقط شده و ملیون ایران قدرت را از دست داده اند لازم است که انگلستان به محاصره دریایی ایران پایان دهد تا بتوان کار صدور نفت را از سر گرفت.
     چند ساعت پس از اعلام این خواست شرکتهای نفتی اصطلاحا بین المللی، دولت انگلستان این توصیه را پذیرفت و به محاصره دریایی دو سال و نیمه ایران پایان داد. نشست لندن در پی توافق دالس و ایدن وزیران امور خارجه آمریکا و انگلستان مبنی بر این که امور نفت ایران ، بدون این که شرکت ملی نفت که نماد غرور ایرانیان شده است منحل شود، به یک کنسرسیوم مرکب از شرکتهای نفتی غرب واگذار گردد و این کنسرسیوم عامل نفت ایران در منطقه قرارداد باشد تا همه دولتهای غرب در آن ذینفع باشند. همچنین غرامت وارده به انگلستان از ابطال قرارداد سال 1933 ( قانون ملی شدن نفت ایران ) نیز از سوی ایران تعهد شود و از دریافتی این کشور از کنسرسیوم وصول گردد تا انگلستان ادعای دیگری بر پالایشگاه نفت که ایرانیان آن را از آن خود می دانند نداشته باشد و مسئله دیگری به وجود نیاید. قبلا در لندن اعلام شده بود که پالایشگاه آبادان نیاز به 75 میلیون دلار بودجه دارد تا تعمیر و آماده کار با ظرفیت کامل شود!.
    پایان محاصره دریایی ایران از سوی انگلستان با ختم محاکمه دکتر مصدق در محکمه نظامی تهران همزمان بود که وی گفته بود آن را برسمیت نمی شناسد؛ نخست وزیر ایران قانونا باید با رای عدم اعتماد مجلس کنار برود و برکناری نخست وزیر با هر ترتیب دیگر، یک کودتا است و در نتیجه او خود را نخست وزیر قانونی و دولت فعلی را دولت کودتا و غیر قانونی می داند و هر عمل آن نیز اساس قانونی ندارد و باطل است.
     در همان زمان اصحاب نظر که شهرت بی طرفی داشتند گفته بودند که تعجب می کنند که چرا انگلستان دو سه هفته پس از تجدید مناسبات سیاسی خود با ایران، اقدام به رفع محاصره دریایی این کشور کرد و آن هم پس از دریافت توصیه کنفرانس شرکتهای نفتی و قبول مشارکت آمریکا در کنسرسیوم نفت!.
     محاصره دریایی ایران در طول حکومت ملیون ( ناسیونالیستها) سبب شده بود که ایران نتواند نفت خود را صادر کند و یکی ـ دو کشتی نفتکش هم که جرات حمل نفت ایران را به خود داده بودند از جمله کشتی « رزماری » در میان را توقیف شده بودند.
    

استاد ابوالحسن صبا موسیقیدان نامدار ایران زمین 19 دسامبر سال 1957 ( 28 آذر ماه سال 1336 خورشیدی ) درگذشت . وی در 1281 به دنیا آمده بود . استاد صبا مدرس هنرستان موسیقی ایران در همه رشته های موسیقی مهارت و نبوغ داشت . او یک موسیقی شناس برجسته بود و روی موسیقی ملی و محلی ــ قدیم و جدید ــ ایران کار کرد . استاد صبا مقدمات کار جمع آوری ترانه های محلی ایران را فراهم ساخته بود که عمر پربارش به پایان رسید و پس از او کسی دیگر این کار را دنبال نکرد و میهن ما از معدود کشورهای جهان است که ترانه های محلی آن که پاره ای قدمت چند صد ساله دارند جمع آوری نشده اند و بعضی از آنها در شرف انقراض و از یاد رفتن هستند و این میراث ملی از دست خواهد رفت . استاد صبا در عین حال یک پژوهشگر بزرگ در علم و هنر موسیقی بود و تحقیقات فراوان از او باقی مانده است.

19 دسامبر سال 1970 حکمران بحرین برای نخستین بار پس از انصراف شاه از دعاوی ایران نسبت به بحرین, در تهران با مقامهای دولت وقت ایران وارد مذاکره شد. وی روز پیش از این وارد تهران شده بود.
    به تصویب مجلس شورا, بحرین عنوان استان 14 ایران گرفته بود که ناگهان شاه در جریان دیدار از هند! در یک مصاحبه مطبوعاتی پذیرفت که سرنوشت بحرین از راه رفراندم تعیین شود, ولی این رفراندم تنها در بحرین انجام گرفت!.
    نظر عمومی بر این است که شاه به خواست بیگانه دست به این اقدام زد. منطق حکم می کرد که این فکر را در ایران مطرح می کرد و عکس العمل مردم را می دید

19 دسامبر 1974 در تهران اعلام شد که روز پیش از این باردیگر در مرز ایران و عراق میان جنگنده های نیروی هوایی دو کشور برخوردی صورت گرفته است. این زد و خوردها و ناآرامی های مرزی پس از الغای سلطنت در عراق در سال 1958 میلادی گهگاه صورت گرفته است که در سپتامبر سال 1980 منجربه یک جنگ هشت ساله شد. مرزهای عراق با ایران را انگلیسی ها پس از تصرف عراق و خارج ساختن آن از دست دولت عثمانی ترسیم کردند و در مورد مرز آبی شط العرب, قاعده بین المللی «خط القعر» را احتمالا «عمدا» در نظر نگرفتند و باعث این همه فتنه شدند. انگلیسی ها در جریان جنگ اول جهانی به خاطر نفت عراق نیرو به این کشور فرستادند, و گرنه در آن زمان جبهه های جنگ در اروپا بود.

 

وقایع دفاع مقدس در چنین روزی

28/09/58 موجی از بمب‌گذاریها در راه‌آهن، صنعت نفت و ... مناطق نظامی در خوزستان. 28/09/59 عملیات محدود خودی در سر پل ذهاب و تحرک متقابل جزیی خودی و دشمن در مریوان . حملة ضد انقلاب به مراکز ارتش در سردشت . آمار متفاوت کشتههای عراقی از قول سفارت عراق در لندن و خبرگزاری انگلیسی رویتر . وظایف و اختیارات شورای عالی دفاع ، عدم دخالت این شورا در فرماندهی جنگ و توصیه به پرهیز از تعرض مسئولان به یکدیگر در بیانات امام جمعه تهران ( آیت ا … خامنه ای ) . اعلام آخرین موضعگیری ایران درباره گروگانها در مطبوعات داخلی از قول نخست وزیر ( محمدعلی رجائی ) و تصریح آزادی نزدیک گروگانها به شرط حل مسألة تضمینات مالی که ایران از امریکا خواسته است . 28/09/61 حمله موشکی دشمن به شهر قهرمان پرور دزفول 28/09/65 استفاده عراق از ... و جنگنده میراژ فرانسوی مجهز به بمبهای هدایت شونده در حمله به ایران. 28/09/66 فرماندهی استراتژیک هوایی: امریکا هواپیماهای خود را برای مقابله با هرگونه تهدیدی در خلیج فارس به موشکهای غیراتمی کروز مجهز می‌کند. ورنون والترز: شورای امنیت در صدد اقدام بر علیه ایران به علت عدم پذیرش قطعنامه آتش‌بس از جانب این کشور می‌باشد.

شهادت صادق گنجی مسئول خانه فرهنگ جمهوری اسلامی ایران درلاهور پاکستان

[28 آذر 1369] - صادق گنجی مسئول خانه فرهنگ جمهوری اسلامی ایران درلاهورپاکستان به شهادت رسید. دراین روز، حامیان استکباربه گنجی حمله مسلحانه کردند و او را به شهادت رساندند. صادق گنجی نزدیک به چهارسال مأموریت فرهنگی خویش را درراه اعتلای اسلام ارزشهای انقلاب اسلامی ایران و خدمت به محرومان و مستضعفان با تلاش و جهاد پیگیر سپری کرد. اما دراین روز درآستانه بازگشت به وطن اسلامی درآخرین مراسم تودیع که فرهنگیان و شخصیّت‎های علمی- ادبی لاهور برگزارکرده بودند، بدست عوامل استکبارجهانی به شهادت رسید.

ژتولیووارگاس Getulio Vargas از معروفترین سیاستمداران و دولتمردان امریکای لاتین در این روز در سال 1950 بار دیگر برای دومین بار کار خود را به عنوان رئیس جمهوری برزیل آغاز کرد.دور اول ریاست او بر برزیل از 1930 تا1945 طول کشیده بود که با کودتای نظامی برکنارشده بود. مردم در1350 او را با آرا خود به قدرت بازگردانیدند. وارگاس در نوامبر 1930 باحمایت ارتش روی کار آمده بود تا به اوضاع اقتصادی و سیاسی نابسامان برزیل پایان دهد . وی نخست اختیارات ایالات رامحدود کرد وسپس با کمک آلمان(نازی) برزیل را که اقتصادش تا آن زمان بر پایه صدور قهوه و مواد اولیه لاستیک قرار داشت صنعتی کرد که باورود آلمان به جنگ و در پی آن شکست آن کشور , اقتصاد برزیل هم رو به خرابی گذارد و به برکناری وارگاس در اکتبر 1945 انجامید و برنامه نوآوری او به نام " استادو نووا " پایان یافت.
    در پنج سالی که وارگاس از ریاست جمهوری دور بود , سران برزیل درها را به روی سرمایه گذاری خارجیان باز کردند و دست به استقراض بی حساب و کتاب از بانکهای سایر کشورها زدند و به علت افزایش جهانی نرخ بهره , برزیل در آستانه ورشکستگی مالی قرار گرفته بود که مردم بازگرداندن وارگاس را راه حل مسئله تشخیص دادند و با آرا خود او رابازگردانیدند.
    وارگاس این بار پاره یی از مطبوعات برزیل را رشوه گیر دولتهای خارجی خواند که دانسته یا ندانسته به وطن خیانت می کنند و آب به آسیاب دشمن می اندازند و ماموران امنیتی را به مراقبت دقیق روزنامه نگاران بویژه مقاله و تفسیرنویس ها گمارد تا با خارجی تماس نداشته باشند, فریب نخورند و مردم را فریب ندهند.
    وارگاس که برای نجات برزیل راهی جز سختگیری نداشت از سختگیریهای خود و نادیده گرفتن بعضی قوانین در نطقی در پارلمان برزیل دفاع کرده بود و گفته بود: من وطندوستی را یک «ایسمIsm» و عقیده نمی دانم. وطندوستی (ناسیونالیسم) در خون هر شهروند باید باشد و این احساس در خون من در غلیان است و از دست زدن به هر اقدام و تدبیر برای پیشرفت وطن و خلاص شدن از دست وام خارجی دریغ نمی کنم, حتی اگر آن را دیکتاتوری بخوانند. دست زدن به هر اقدام از جمله مراقبت و سختگیری نسبت به مقاله نویسهای روزنامه ها را بخاطر حفظ وطن و شهروندانی که بی خبر از بازیهای سیاسی هستند خلاف و تقصیر نمی دانم. من از مردم فقیر شروع کرده ام تا رفاه آنها تامین شود و به آن درجه از رشد فکری (سیاسی)برسند که فریب تبلیغات داخلی و خارجی را نخورند و حقیقت را تشخیص دهند و درک کنند.
    انتخاب مجدد وارگاس که طبقه فقیر برزیل برای نجات خود به وی روی آورده بود چهارسال بعد به خودکشی او انجامید.
    وارگاس که در سال 1950 انتخاب شده بود در 24 اوت سال 1954 خودکشی کرد.
    وی, از لحظه روی کارآمدن مجدد این شعار را رها نمی کرد که گروههای مالی بین المللی و شرکتهای اصطلاحا چند ملیتی بر ضد منافع ملی کشورهای مقروض, کم رشد و فقیر از جمله برزیل توطئه می کنند و هدف او خنثی کردن همین توطئه است.
    در این مبارزه, وارگاس به دلیل لیبرال بودن بیش از حد نسبت به همکاران نزدیکش شکست خورد.
    همکاران او متهم به فساد اداری و گرفتن رشوه شده بودند و دستگاه های تبلیغاتی – داخل و خارج – آن را بزرگتر و پیچیده تر از آن چه که بود منعکس می کردند, به گونه یی که پارلمان برزیل وارگاس را برای دادن پاسخ به سوالات نمایندگان دعوت کرد و او شعار گروههای مالی بین المللی و ... را(که در بالا ذکر شد) در یک تابلو قرار داد و با خود به جلسه پارلمان برد و گفت: این گروههای خارجی می خواهند برزیل را غارت کنند ولی تا او بر سر کار است نمی توانند به این مقصود برسند. بنابراین, وی را هدف قرار داده اند که سد بزرگی بر سر راه آنها است و ... پارلمان از توضیحات او قانع نشد و مصاحبه روز بعد وی را که گفته بود نیمی از قوانین موضوعه پارلمان درسالهای بین 1945 تا 1950 غرض خصوصی و به دلایلی خاص تصویب شده است و جامعیت ندارند و باید اصلاح شوند مستمسک قرار داد و عصر 24 اوت سال 1954 به او پیام فرستاد کناره گیری کند یا استیضاح و برکنار خواهد شد که وارگاس پاسخی نداد و شعار گروههای مالی بین المللی..., خود را در صدر چندنامه قرارداد و برای نهرو, ناصر, دکتر سوکارنو,... حتی چوئن لای فرستاد و ساعتی پس از صرف شام در همان شب با شلیک گلوله ای به قلبش خودکشی کرد.
    نامه های وارگاس سبب شد که سران 29 کشور اصطلاحا جهان سوم نشست خود را در باندونگ تحت شعار مبارزه با استعمار اقتصادی Economic Colonialism تشکیل دهند که جوئن لای مرد شماره 2 چین آن زمان در آن نشست گفت: معارض هیچ دولتی نیستیم, ما در برابر بردگی اقتصادی, از خود به صورت انفرادی و گروهی دفاع می کنیم. کشورها صرفنظر از جمعیت و وسعتشان باید متساوی الحقوق و متساوی الاحترام باشند, در امور یک کشور نباید به هیچ عنوان و بهانه مداخله شود و بکاربردن هر گونه وسیله از جمله راههای غیر مستقیم مداخله مردود است و با آن مبارزه خواهد شد.

هفت سال پس از این که قبیله متمدن سرخپوستان (بومیان امریکایی) چروکی Cherokee دارای خط و کتابت از آن خود شد، در 19 دسامبر سال 1827 دارای قانون اساسی و حکومت انتخابی هم شد و منطقه کوهستانی غرب کارولیناها،شمال جورجیا و شرق تنسی را کشور چروکی اعلام کرد و مرزهای آن را مشخص ساخت. چروکیها شهر نشین و کشاورز بودند. در سال 1820 یک دانشور چروکی به نام سیکوویا Sequoya برای چروکیها الفبای سیلابی ساخته بود که یادگرفتن آن برای مردان زیر 40 سال اجباری بود.
    در دهه 1830، با وجود پشتیبانی رییس دیوان عالی امریکا از قرارداد صلح این دولت با قبیله چروکی،ارتش آمریکا سرزمینشان را اشغال ، اراضی آن را میان مهاجران اروپایی تقسیم کرد و افراد قبیله را با پای پیاده و در شرایط سخت به منطقه یی که اینک اکلاهما خوانده می شود کوچ داد. این کوچ سه سال طول کشید و یک سوم چروکیها ضمن آن جان سپردند. این «راهپیمایی اجباری» در تاریخ آمریکا به راهپیمایی گریه و مرگ معروف شده است.
    در اکلاهما ، چروکیها همانند اروپاییان مهاجر به کشاورزی از جمله کشت پنبه و دامداری و صنایع کوچک پرداختند که مورد حسد مقامهای دولتی قرار گرفت.
     چروکیها که چنین دیدند برای دفاع از منافع خود با چهار قبیله سرخپوست متمدن دیگر متحد شدند که دولت واشنگتن اسناد مالکیت اراضی آنها در اکلاهما را ابطال کرد و سفید پوستانی که بتازگی به آمریکا مهاجرت کرده بودند، آنها را تصاحب کردند و ... و در سال 1907 ایالت اکلاهما در آنجا تاسیس شد.
    در سال 2000 جمعیت چروکیها حدود شصت هزار نفر بود یعنی کمتر از یک دهم شمار ایشان هنگام ورود انگلیسی ها به امریکای شمالی در سال 1607 .

19 دسامبر سال 1887 دولت عثمانی دست به یک اشتباه سیاسی بزرگ زد و از قدرتهای اروپایی خواست که بین آن دولت و روسیه میانجیگری کنند.
    اروپای غربی که از دیر باز کمر به اضمحلال عثمانی بسته بود از این فرصت برای مداخله علنی در امور عثمانی استفاده کرد که تا پایان جنگ جهانی اول و انحلال عثمانی ادامه داشت

31 سال و چند ماه پس از کشته شدن « هیدی بایدر » معروف به تانیا چریک مبارز افسانه ای آمریکای لاتین, استخوانهای او از بولیوی به کوبا حمل شد و در گورستان قهرمانان فدائی مردم در سانتا کلارا دفن گردید. تانیا تنها چریک مبارز زن در گروه فدائیان مردم بود که به همراه چه گوارا از کوبا به کشور بولیوی رفته بود تا کشاورزان تحت ستم این کشور را برای انقلاب بر ضد ستمگران سازمان دهد که در سی و یکم ماه اوت سال 1967 در زد و خورد با ژاندارمهای بولیوی به همراه سایر همرزمانش کشته شد. در جریان این زد و خورد, چه گوارا دستگیر شد که چند ساعت بعد, به اشاره ( ؟! ) مقتول گردید. تانیا که یک بانوی آلمانی متولد آرژانتین بود در جریان انقلاب کوبا در کنار کاسترو و چه گوارا جنگیده بود و عنوان فدایی توده ها را به دست آورده بود.
    

18 دسامبر سال 1650 میلادی نیروهای اعزامی « شاه جهان » امپراتور هند به قندهار از سربازان ایرانی مستقر در پادگان این شهر شکست خوردند و دست به فرار زدند. این دومین شکست هندیان در قندهار از ارتش ایران بود. سال پیش از آن ( ژانویه 1649 میلادی ) شاه عباس دوم شخصا با سپاه اصفهان برای بیرون راندن هندیان از قندهار به این منطقه لشکر کشیده و پیروز شده بود . سران دهلی از دیر زمان چشم طمع به قندهار که گوشه ای از پارس باستان است دوخته بودند .
     تلاشهای بی نتیجه سران دهلی در سالهای 1652 و 53 ادامه یافت و این چهار لشکر کشی برای آنان 120 میلیون روپیه هزینه داشت . تمایل به تصرف قندهار از زمان حکومت جهانگیر شاه آغاز شده بود، زیرا که وی در نظر داشت پایتخت را از دهلی به لاهور منتقل سازد و نمی توانست یک پادگان نیرومند ایران در قندهار تحمل کند.

جامعه ملل از 18 دسامبر سال 1932 رسیدگی به شکایت انگلستان از ایران که یکجانبه امتیازنامه نفت ( امتیاز سال 1901 دارسی ) را الغاء کرده بود سه روز پس از دریافت آن آغاز کرد و 50 روز بعد ، از طرفین خواست که یک بار دیگر با هم مذاکره کنند و اگر موفق به حل اختلاف نشوند ، آن وقت جامعه ملل تصمیم خواهد گرفت .
     « تاریخ » نشان داد که این کار ها نوعی بازی برای تمدید قرارداد 60 ساله به 90 سال و چند برابر کردن منطقه قرارداد بود .
    در مذاکرات دوجانبه این توافق حاصل شد و مجلس شورا بر آن صحه گذارد که به قرار داد سال 1933 نفت ایران و انگلستان معروف شده که در سال 1951 باتلاشهای به رهبری دکتر مصدق ابطال شد.
    باید دانست که از دهه دوم قرن 20 تا کنون، خاورمیانه قربانی نفت خود بوده و ریشه هر رویدادی در این منطقه را باید در سیاست های نفتی دیگران جستجو کرد ، زیراکه بدون نفت و یا نفت گران ، کشورهای صنعتی پیشرفت نخواهند داشت.
    

پس از چندبار استعفاء و ابقاء و ترمیم کابینه و دهها بازی دیگر ، در این روز در آذر ماه 1326 ( 18 دسامبر 1947 ) ابراهیم حکیمی جای قوام السلطنه را گرفت و نخست وزیر شد. در جریان این بازی ها که حوصله مردم را سر برده بود ، محمد مسعود ناشر روزنامه « مرد امروز » در یک شماره این روزنامه نوشت که به هرکس که قوام را ترور کند یکصدهزار تومان خواهد داد و در این زمینه تعهدنامه محضری هم تنظیم کرده بود . روابط قوام با مطبوعات در طول سال 1326 بسیار بد بود.
     این بازی ها که با اعتراض دولت شوروی به رد قرارداد نفت شمال از سوی مجلس که قوام وعده آن را به مسکو داده بود تا نیروهایش را از ایران خارج کند شدت یافته بود و یک نمونه اش از این قرار است : سردار فاخر حکمت 22 آذر 1326 داوطلب نخست وزیری می شود ، همان روز از مجلس رای اعتماد می گیرد و روز بعد فرمان نخست وزیری دریافت می دارد و اندکی بعد انصراف می دهد ! .
    این بازی ها هشتم دی ماه این سال با سفر قوام به اروپا پایان می پذیرد و پرده نمایش پایین می افتد. دهها سال در ایران تغییرات دولتی تنها جا به جایی مهره ها بود و به همین دلیل پیشرفت و تحولی مشاهده نمی شد به مصداق این ضرب المثل منظوم : برده دل و جان من دلبر جانان من ـــ دلبر جانان من برده دل و جان من.