| |
| پنجشنبه 17 فروردین ماه سال 1385 |
| طوریم نیست،خرد و خمیرم،فقط همین....کم مانده بی تو بمیرم،فقط همین |
|
چراغی روشن
وخاموشی خاک
در شهر بینام و نشان
ناگهانِ هراس و تردید
در توضیح صبح فردا
برگی لرزان
و فراموشی آب
در شبِ بیخبری
اعتمادی مردد
گاهِ بیگاهِ ناخودآگاه
و توصیفِ صفاتِ موصوف
همه در ترددی مردود
تشکیکِ شکی مشکوک
شکاکیتِ یقین
ناآگاهی خودآگاهِ حیات
در بیانی نابیانگر
تشویشی مشوش
برای توجیهِ امروز
|
|