چهار ماه پس از براندازی 28 مرداد، بیست و نهم آذر 1332 ( دسامبر 1953 )نشست شرکتهای نفتی و کارشناسان مربوط که در لندن برای بررسی سرنوشت نفت ایران برگزار شده بود! به کار خود پایان داد و از دولت انگلستان خواست: اینک که دولت دکتر مصدق ساقط شده و ملیون ایران قدرت را از دست داده اند لازم است که انگلستان به محاصره دریایی ایران پایان دهد تا بتوان کار صدور نفت را از سر گرفت.
     چند ساعت پس از اعلام این خواست شرکتهای نفتی اصطلاحا بین المللی، دولت انگلستان این توصیه را پذیرفت و به محاصره دریایی دو سال و نیمه ایران پایان داد. نشست لندن در پی توافق دالس و ایدن وزیران امور خارجه آمریکا و انگلستان مبنی بر این که امور نفت ایران ، بدون این که شرکت ملی نفت که نماد غرور ایرانیان شده است منحل شود، به یک کنسرسیوم مرکب از شرکتهای نفتی غرب واگذار گردد و این کنسرسیوم عامل نفت ایران در منطقه قرارداد باشد تا همه دولتهای غرب در آن ذینفع باشند. همچنین غرامت وارده به انگلستان از ابطال قرارداد سال 1933 ( قانون ملی شدن نفت ایران ) نیز از سوی ایران تعهد شود و از دریافتی این کشور از کنسرسیوم وصول گردد تا انگلستان ادعای دیگری بر پالایشگاه نفت که ایرانیان آن را از آن خود می دانند نداشته باشد و مسئله دیگری به وجود نیاید. قبلا در لندن اعلام شده بود که پالایشگاه آبادان نیاز به 75 میلیون دلار بودجه دارد تا تعمیر و آماده کار با ظرفیت کامل شود!.
    پایان محاصره دریایی ایران از سوی انگلستان با ختم محاکمه دکتر مصدق در محکمه نظامی تهران همزمان بود که وی گفته بود آن را برسمیت نمی شناسد؛ نخست وزیر ایران قانونا باید با رای عدم اعتماد مجلس کنار برود و برکناری نخست وزیر با هر ترتیب دیگر، یک کودتا است و در نتیجه او خود را نخست وزیر قانونی و دولت فعلی را دولت کودتا و غیر قانونی می داند و هر عمل آن نیز اساس قانونی ندارد و باطل است.
     در همان زمان اصحاب نظر که شهرت بی طرفی داشتند گفته بودند که تعجب می کنند که چرا انگلستان دو سه هفته پس از تجدید مناسبات سیاسی خود با ایران، اقدام به رفع محاصره دریایی این کشور کرد و آن هم پس از دریافت توصیه کنفرانس شرکتهای نفتی و قبول مشارکت آمریکا در کنسرسیوم نفت!.
     محاصره دریایی ایران در طول حکومت ملیون ( ناسیونالیستها) سبب شده بود که ایران نتواند نفت خود را صادر کند و یکی ـ دو کشتی نفتکش هم که جرات حمل نفت ایران را به خود داده بودند از جمله کشتی « رزماری » در میان را توقیف شده بودند.
    

استاد ابوالحسن صبا موسیقیدان نامدار ایران زمین 19 دسامبر سال 1957 ( 28 آذر ماه سال 1336 خورشیدی ) درگذشت . وی در 1281 به دنیا آمده بود . استاد صبا مدرس هنرستان موسیقی ایران در همه رشته های موسیقی مهارت و نبوغ داشت . او یک موسیقی شناس برجسته بود و روی موسیقی ملی و محلی ــ قدیم و جدید ــ ایران کار کرد . استاد صبا مقدمات کار جمع آوری ترانه های محلی ایران را فراهم ساخته بود که عمر پربارش به پایان رسید و پس از او کسی دیگر این کار را دنبال نکرد و میهن ما از معدود کشورهای جهان است که ترانه های محلی آن که پاره ای قدمت چند صد ساله دارند جمع آوری نشده اند و بعضی از آنها در شرف انقراض و از یاد رفتن هستند و این میراث ملی از دست خواهد رفت . استاد صبا در عین حال یک پژوهشگر بزرگ در علم و هنر موسیقی بود و تحقیقات فراوان از او باقی مانده است.

19 دسامبر سال 1970 حکمران بحرین برای نخستین بار پس از انصراف شاه از دعاوی ایران نسبت به بحرین, در تهران با مقامهای دولت وقت ایران وارد مذاکره شد. وی روز پیش از این وارد تهران شده بود.
    به تصویب مجلس شورا, بحرین عنوان استان 14 ایران گرفته بود که ناگهان شاه در جریان دیدار از هند! در یک مصاحبه مطبوعاتی پذیرفت که سرنوشت بحرین از راه رفراندم تعیین شود, ولی این رفراندم تنها در بحرین انجام گرفت!.
    نظر عمومی بر این است که شاه به خواست بیگانه دست به این اقدام زد. منطق حکم می کرد که این فکر را در ایران مطرح می کرد و عکس العمل مردم را می دید

19 دسامبر 1974 در تهران اعلام شد که روز پیش از این باردیگر در مرز ایران و عراق میان جنگنده های نیروی هوایی دو کشور برخوردی صورت گرفته است. این زد و خوردها و ناآرامی های مرزی پس از الغای سلطنت در عراق در سال 1958 میلادی گهگاه صورت گرفته است که در سپتامبر سال 1980 منجربه یک جنگ هشت ساله شد. مرزهای عراق با ایران را انگلیسی ها پس از تصرف عراق و خارج ساختن آن از دست دولت عثمانی ترسیم کردند و در مورد مرز آبی شط العرب, قاعده بین المللی «خط القعر» را احتمالا «عمدا» در نظر نگرفتند و باعث این همه فتنه شدند. انگلیسی ها در جریان جنگ اول جهانی به خاطر نفت عراق نیرو به این کشور فرستادند, و گرنه در آن زمان جبهه های جنگ در اروپا بود.

 

وقایع دفاع مقدس در چنین روزی

28/09/58 موجی از بمب‌گذاریها در راه‌آهن، صنعت نفت و ... مناطق نظامی در خوزستان. 28/09/59 عملیات محدود خودی در سر پل ذهاب و تحرک متقابل جزیی خودی و دشمن در مریوان . حملة ضد انقلاب به مراکز ارتش در سردشت . آمار متفاوت کشتههای عراقی از قول سفارت عراق در لندن و خبرگزاری انگلیسی رویتر . وظایف و اختیارات شورای عالی دفاع ، عدم دخالت این شورا در فرماندهی جنگ و توصیه به پرهیز از تعرض مسئولان به یکدیگر در بیانات امام جمعه تهران ( آیت ا … خامنه ای ) . اعلام آخرین موضعگیری ایران درباره گروگانها در مطبوعات داخلی از قول نخست وزیر ( محمدعلی رجائی ) و تصریح آزادی نزدیک گروگانها به شرط حل مسألة تضمینات مالی که ایران از امریکا خواسته است . 28/09/61 حمله موشکی دشمن به شهر قهرمان پرور دزفول 28/09/65 استفاده عراق از ... و جنگنده میراژ فرانسوی مجهز به بمبهای هدایت شونده در حمله به ایران. 28/09/66 فرماندهی استراتژیک هوایی: امریکا هواپیماهای خود را برای مقابله با هرگونه تهدیدی در خلیج فارس به موشکهای غیراتمی کروز مجهز می‌کند. ورنون والترز: شورای امنیت در صدد اقدام بر علیه ایران به علت عدم پذیرش قطعنامه آتش‌بس از جانب این کشور می‌باشد.

شهادت صادق گنجی مسئول خانه فرهنگ جمهوری اسلامی ایران درلاهور پاکستان

[28 آذر 1369] - صادق گنجی مسئول خانه فرهنگ جمهوری اسلامی ایران درلاهورپاکستان به شهادت رسید. دراین روز، حامیان استکباربه گنجی حمله مسلحانه کردند و او را به شهادت رساندند. صادق گنجی نزدیک به چهارسال مأموریت فرهنگی خویش را درراه اعتلای اسلام ارزشهای انقلاب اسلامی ایران و خدمت به محرومان و مستضعفان با تلاش و جهاد پیگیر سپری کرد. اما دراین روز درآستانه بازگشت به وطن اسلامی درآخرین مراسم تودیع که فرهنگیان و شخصیّت‎های علمی- ادبی لاهور برگزارکرده بودند، بدست عوامل استکبارجهانی به شهادت رسید.

ژتولیووارگاس Getulio Vargas از معروفترین سیاستمداران و دولتمردان امریکای لاتین در این روز در سال 1950 بار دیگر برای دومین بار کار خود را به عنوان رئیس جمهوری برزیل آغاز کرد.دور اول ریاست او بر برزیل از 1930 تا1945 طول کشیده بود که با کودتای نظامی برکنارشده بود. مردم در1350 او را با آرا خود به قدرت بازگردانیدند. وارگاس در نوامبر 1930 باحمایت ارتش روی کار آمده بود تا به اوضاع اقتصادی و سیاسی نابسامان برزیل پایان دهد . وی نخست اختیارات ایالات رامحدود کرد وسپس با کمک آلمان(نازی) برزیل را که اقتصادش تا آن زمان بر پایه صدور قهوه و مواد اولیه لاستیک قرار داشت صنعتی کرد که باورود آلمان به جنگ و در پی آن شکست آن کشور , اقتصاد برزیل هم رو به خرابی گذارد و به برکناری وارگاس در اکتبر 1945 انجامید و برنامه نوآوری او به نام " استادو نووا " پایان یافت.
    در پنج سالی که وارگاس از ریاست جمهوری دور بود , سران برزیل درها را به روی سرمایه گذاری خارجیان باز کردند و دست به استقراض بی حساب و کتاب از بانکهای سایر کشورها زدند و به علت افزایش جهانی نرخ بهره , برزیل در آستانه ورشکستگی مالی قرار گرفته بود که مردم بازگرداندن وارگاس را راه حل مسئله تشخیص دادند و با آرا خود او رابازگردانیدند.
    وارگاس این بار پاره یی از مطبوعات برزیل را رشوه گیر دولتهای خارجی خواند که دانسته یا ندانسته به وطن خیانت می کنند و آب به آسیاب دشمن می اندازند و ماموران امنیتی را به مراقبت دقیق روزنامه نگاران بویژه مقاله و تفسیرنویس ها گمارد تا با خارجی تماس نداشته باشند, فریب نخورند و مردم را فریب ندهند.
    وارگاس که برای نجات برزیل راهی جز سختگیری نداشت از سختگیریهای خود و نادیده گرفتن بعضی قوانین در نطقی در پارلمان برزیل دفاع کرده بود و گفته بود: من وطندوستی را یک «ایسمIsm» و عقیده نمی دانم. وطندوستی (ناسیونالیسم) در خون هر شهروند باید باشد و این احساس در خون من در غلیان است و از دست زدن به هر اقدام و تدبیر برای پیشرفت وطن و خلاص شدن از دست وام خارجی دریغ نمی کنم, حتی اگر آن را دیکتاتوری بخوانند. دست زدن به هر اقدام از جمله مراقبت و سختگیری نسبت به مقاله نویسهای روزنامه ها را بخاطر حفظ وطن و شهروندانی که بی خبر از بازیهای سیاسی هستند خلاف و تقصیر نمی دانم. من از مردم فقیر شروع کرده ام تا رفاه آنها تامین شود و به آن درجه از رشد فکری (سیاسی)برسند که فریب تبلیغات داخلی و خارجی را نخورند و حقیقت را تشخیص دهند و درک کنند.
    انتخاب مجدد وارگاس که طبقه فقیر برزیل برای نجات خود به وی روی آورده بود چهارسال بعد به خودکشی او انجامید.
    وارگاس که در سال 1950 انتخاب شده بود در 24 اوت سال 1954 خودکشی کرد.
    وی, از لحظه روی کارآمدن مجدد این شعار را رها نمی کرد که گروههای مالی بین المللی و شرکتهای اصطلاحا چند ملیتی بر ضد منافع ملی کشورهای مقروض, کم رشد و فقیر از جمله برزیل توطئه می کنند و هدف او خنثی کردن همین توطئه است.
    در این مبارزه, وارگاس به دلیل لیبرال بودن بیش از حد نسبت به همکاران نزدیکش شکست خورد.
    همکاران او متهم به فساد اداری و گرفتن رشوه شده بودند و دستگاه های تبلیغاتی – داخل و خارج – آن را بزرگتر و پیچیده تر از آن چه که بود منعکس می کردند, به گونه یی که پارلمان برزیل وارگاس را برای دادن پاسخ به سوالات نمایندگان دعوت کرد و او شعار گروههای مالی بین المللی و ... را(که در بالا ذکر شد) در یک تابلو قرار داد و با خود به جلسه پارلمان برد و گفت: این گروههای خارجی می خواهند برزیل را غارت کنند ولی تا او بر سر کار است نمی توانند به این مقصود برسند. بنابراین, وی را هدف قرار داده اند که سد بزرگی بر سر راه آنها است و ... پارلمان از توضیحات او قانع نشد و مصاحبه روز بعد وی را که گفته بود نیمی از قوانین موضوعه پارلمان درسالهای بین 1945 تا 1950 غرض خصوصی و به دلایلی خاص تصویب شده است و جامعیت ندارند و باید اصلاح شوند مستمسک قرار داد و عصر 24 اوت سال 1954 به او پیام فرستاد کناره گیری کند یا استیضاح و برکنار خواهد شد که وارگاس پاسخی نداد و شعار گروههای مالی بین المللی..., خود را در صدر چندنامه قرارداد و برای نهرو, ناصر, دکتر سوکارنو,... حتی چوئن لای فرستاد و ساعتی پس از صرف شام در همان شب با شلیک گلوله ای به قلبش خودکشی کرد.
    نامه های وارگاس سبب شد که سران 29 کشور اصطلاحا جهان سوم نشست خود را در باندونگ تحت شعار مبارزه با استعمار اقتصادی Economic Colonialism تشکیل دهند که جوئن لای مرد شماره 2 چین آن زمان در آن نشست گفت: معارض هیچ دولتی نیستیم, ما در برابر بردگی اقتصادی, از خود به صورت انفرادی و گروهی دفاع می کنیم. کشورها صرفنظر از جمعیت و وسعتشان باید متساوی الحقوق و متساوی الاحترام باشند, در امور یک کشور نباید به هیچ عنوان و بهانه مداخله شود و بکاربردن هر گونه وسیله از جمله راههای غیر مستقیم مداخله مردود است و با آن مبارزه خواهد شد.

هفت سال پس از این که قبیله متمدن سرخپوستان (بومیان امریکایی) چروکی Cherokee دارای خط و کتابت از آن خود شد، در 19 دسامبر سال 1827 دارای قانون اساسی و حکومت انتخابی هم شد و منطقه کوهستانی غرب کارولیناها،شمال جورجیا و شرق تنسی را کشور چروکی اعلام کرد و مرزهای آن را مشخص ساخت. چروکیها شهر نشین و کشاورز بودند. در سال 1820 یک دانشور چروکی به نام سیکوویا Sequoya برای چروکیها الفبای سیلابی ساخته بود که یادگرفتن آن برای مردان زیر 40 سال اجباری بود.
    در دهه 1830، با وجود پشتیبانی رییس دیوان عالی امریکا از قرارداد صلح این دولت با قبیله چروکی،ارتش آمریکا سرزمینشان را اشغال ، اراضی آن را میان مهاجران اروپایی تقسیم کرد و افراد قبیله را با پای پیاده و در شرایط سخت به منطقه یی که اینک اکلاهما خوانده می شود کوچ داد. این کوچ سه سال طول کشید و یک سوم چروکیها ضمن آن جان سپردند. این «راهپیمایی اجباری» در تاریخ آمریکا به راهپیمایی گریه و مرگ معروف شده است.
    در اکلاهما ، چروکیها همانند اروپاییان مهاجر به کشاورزی از جمله کشت پنبه و دامداری و صنایع کوچک پرداختند که مورد حسد مقامهای دولتی قرار گرفت.
     چروکیها که چنین دیدند برای دفاع از منافع خود با چهار قبیله سرخپوست متمدن دیگر متحد شدند که دولت واشنگتن اسناد مالکیت اراضی آنها در اکلاهما را ابطال کرد و سفید پوستانی که بتازگی به آمریکا مهاجرت کرده بودند، آنها را تصاحب کردند و ... و در سال 1907 ایالت اکلاهما در آنجا تاسیس شد.
    در سال 2000 جمعیت چروکیها حدود شصت هزار نفر بود یعنی کمتر از یک دهم شمار ایشان هنگام ورود انگلیسی ها به امریکای شمالی در سال 1607 .

19 دسامبر سال 1887 دولت عثمانی دست به یک اشتباه سیاسی بزرگ زد و از قدرتهای اروپایی خواست که بین آن دولت و روسیه میانجیگری کنند.
    اروپای غربی که از دیر باز کمر به اضمحلال عثمانی بسته بود از این فرصت برای مداخله علنی در امور عثمانی استفاده کرد که تا پایان جنگ جهانی اول و انحلال عثمانی ادامه داشت

31 سال و چند ماه پس از کشته شدن « هیدی بایدر » معروف به تانیا چریک مبارز افسانه ای آمریکای لاتین, استخوانهای او از بولیوی به کوبا حمل شد و در گورستان قهرمانان فدائی مردم در سانتا کلارا دفن گردید. تانیا تنها چریک مبارز زن در گروه فدائیان مردم بود که به همراه چه گوارا از کوبا به کشور بولیوی رفته بود تا کشاورزان تحت ستم این کشور را برای انقلاب بر ضد ستمگران سازمان دهد که در سی و یکم ماه اوت سال 1967 در زد و خورد با ژاندارمهای بولیوی به همراه سایر همرزمانش کشته شد. در جریان این زد و خورد, چه گوارا دستگیر شد که چند ساعت بعد, به اشاره ( ؟! ) مقتول گردید. تانیا که یک بانوی آلمانی متولد آرژانتین بود در جریان انقلاب کوبا در کنار کاسترو و چه گوارا جنگیده بود و عنوان فدایی توده ها را به دست آورده بود.